De site over het instrument alpenhoorn

De jachthoorn

 

 
 
 
 
Komt voor in: overal in West-Europa.
Sinds: meer dan duizend jaar.
Evolutie:
van kort naar langer, van signaalinstrument (met één of slechts enkele tonen) naar blaasinstrument (met een groot aantal natuurtonen).
De parforcehoorn is de voorloper van de waldhoorn.
 
Tegenwoordige typen: met name de Plesshoorn, de parforcehoorn en de trompe de chasse.
Vorm: (voor een deel) konisch, afhankelijk van het type.
Lengte:
Plesshoorn - ca. 131 cm (in Bb), parforcehoorn - ca. 270 cm (in Bb), ca. 415 cm (in Eb) en ca. 454 cm (in Db).
Materiaal: koperlegering.
 
Aanblazen: m.b.v. een volwaardig mondstuk (zoals bij koperblaasinstrumenten).
Tonen: Plesshoorn - 5 tot 6 natuurtonen, parforcehoorn - 14 of meer natuurtonen.
        Zie: Natuurkundige achtergronden.
Klank: de langere jachthoorns hebben een mooie klank die al in de buurt komt van de klank van een waldhoorn, maar uiteraard nog wel wat "ruiger" is.
 
Betekenis voor de ontwikkeling van blaasinstrumenten: is zeer groot geweest.
Betekenis voor de muziek: is m.b.t. de klassieke muziek aanzienlijk geweest.
Belang in de hedendaagse muziek: betrekkelijk.
Hedendaags gebruik: in de vorm van meerdere groepen jachthoornblazers.
 
Aanbevolen sites over de jachthoorn:

 © 2007 J. de Ruiter