De site over het instrument alpenhoorn
 
Hoe werkt een alpenhoorn?
 
 
Precies net zo als een willekeurig koperblaasinstrument (trompet, trombone, hoorn, tuba, .....). Alleen de ventielen (of de schuif bij een trombone) ontbreken.
Door op het mondstuk te blazen (niet gewoon, maar op een bepaalde manier) wordt de luchtkolom in de buis in trilling gebracht (een zgn. staande longitudinale trilling). Deze trilling wordt via het uiteinde van de buis (de klankbeker) overgedragen op de lucht daarbuiten en wordt dan via het trommelvlies waargenomen als een toon.
De aangeblazen toon heeft een bepaalde frequentie (aantal trillingen per seconde). 1 hertz (Hz) = 1 trilling per seconde.
De toonhoogte is afhankelijk van de in de mondholte opgebouwde druk. De aan te blazen tonen worden natuurtonen genoemd. De reeks natuurtonen blijkt de volgende frequenties te hebben:

(f),  2f,  3f,  4f,  5f,  6f,  .................................,  15f,  16f,  .....

De haakjes geven aan dat deze laagste toon zo laag is dat het in het algemeen niet lukt om deze te blazen.
Voor de alpenhoornblazer is dit verder niet relevant. De eerste blaasbare toon is 2f en deze is dezelfde als f, alleen een octaaf hoger. 
 
Een goed geoefende alpenhoornspeler kan ongeveer tot de toon 16f komen. Hoger lukt in het algemeen blaastechnisch niet en heeft ook weinig zin, zoals we later zullen zien.

We kennen nu de frequenties van de reeks natuurtonen.
Maar welke tonen zijn dit dan?

 
© 2006 J. de Ruiter